Friday, June 11, 2004

Chick lit

Deze week heb ik een boek uitgelezen. Niet dat dat een prestatie op olympisch niveau was.
Bergdorf Blondes van Plum Sykes is pure light-literatuur. Een verre treinreis heen en terug en het boekje zat er door. Mevrouw Sykes is een Vogue-journaliste. Beroepshalve begeeft ze zich dus in de mode, het wereldje waar zo ongeveer alles beplakt wordt met het etiket ‘amazing’ of ‘fabulous’.
Het boek van Plum was al een hype nog voor het goed en wel geschreven was. ‘Bergdorf Blondes’ is een staaltje onversneden ‘chick lit’, typische meisjes en/of vrouwenliteratuur. De moderne variant van de doktersromannetjes zeg maar. Als ik het boekje moet geloven zijn vrouwen nog niets veranderd in vergelijking met de Dynasty-tijd. Slechts twee zaken krijgen hen uit hun bed of ligzetel: shoppen en foute mannen. ‘Escapisme’ omschrijft Sykes haar verhaal. Ik zou het niet beter kunnen zeggen. Het boek doet je even vergeten dat het leven helaas geen limietloze kredietkaart is. De hoofdpersonages in Bergdorf Blondes zijn de zogenaamde ‘Park Avenue Prinsessen’: rijke, jonge, bloedmooie New Yorkse meisjes. Werken doen ze wel, maar alleen als het echt moet. Liever krijgen ze eelt op hun ranke voetjes van lange shoppingtochten langs chique boetieks. Namen als Chloe’s, Manolo Blahnik, Valentino en Alexander McQueen worden in dit boek gedebiteerd aan een tempo zoals alleen veilingmeesters dat onder de knie hebben. Het is het soort dames bij wie je voorgoed uit de gratie dreigt te vallen als je Manolo-schoentjes draagt van het voorbije seizoen. De avonturen van ‘Bergdorf Blondes’ zijn best amusant voor een pagina of 150. Helaas telt dit boek er dubbel zo veel. Na verloop van tijd beginnen de flauwe oneliners, genre 'De bewaking bij Chanel is strenger dan bij het Pentagon…. Een lid van Al-Qaida zou onmogelijk langs de bewaking komen.’ behoorlijk vervelend te worden. Of nog eentje dat in dezelfde trommel vist: ‘Meisjes uit de beau monde zijn moeilijker te traceren dan Osama Bin Laden.’. Bovendien begon ik een onweerstaanbare hekel te krijgen aan al die oppervlakkige trezen. Stiekem hoopte ik dat ze stuk voor stuk ontvoerd zouden worden door een zeer fout gestylede vent met een gelaagd kapsel (so trendy begin jaren negentig weet je nog…), een geruite bermuda en witte sokken in mocassins. Die hen vervolgens zou verplichten om zich een jaar lang in het openbaar te vertonen in een tuinbroek en lompe sandalen. Helaas blinkt dit boek niet uit in verrassende plotwendingen. Zelfs met een donkere designbril op de neus zie je het einde al van ver naar je zwaaien.
Kortom: dit boek biedt de ideale cocktail voor wie zin heeft om eens ‘niet moeilijk te doen’. Perfect leesvoer voor bij het zwembad, op de trein of als alternatief voor de zeven maanden oude tijdschriften en het aquarium bij de tandarts. Hoogstaande literatuur moet je er niet van verwachten. De Nobelprijs zal Sykes niet winnen. Dat geld heeft ze overigens niet nodig. Miramax heeft al een duizelingwekkende cijfercombinatie op haar bankrekening gestort voor de filmrechten. We hebben het laatste van die Park Avenue Prinsessen dus nog niet gehoord.
Eigenlijk is Bergdorf Blondes ook best een slim boek. Net nu de vrouwen van Sex and the City besloten hebben er mee op te houden, worden we opnieuw overdonderd met een verhaal dat bulkt van het 'product placement'. Trendwatchers mogen het dan wel anders vertellen, volgens mij is het merkbewustzijn, vooral van modeartikelen, groter dan ooit. Ik moet toegeven dat ik voor Sex and the City nog nooit van Manolo’s gehoord had. De dure merken zijn niet meer het monopolie van de rijke klasse. Ook als vrouw met een niet meer dan gemiddeld inkomen worden je net- en trommelvliezen overstelpt met al dat chique gedoe. Het zal wel geen toeval zijn dat Vlaanderen met Touché sinds kort een tijdschrift heeft dat helemaal de glamourkaart trekt. ‘Escapisme?’ dixit Sykes. OK, maar dan wel het soort escapisme dat achteraf bedenkingen oproept als: “Zou ik… zo’n Chloë-jeans van 325 dollar… zou ik… allé voor 1 keer…?” Of lees ik toch te veel boekjes, zoals mijn moeder zegt?

0 Comments:

Post a Comment

<< Home