Nawee
Nog een kleine nawee in verband met de verkiezingen (hier althans): Gisteren postte ik een berichtje op de blog van Dominiek. De laatste zin luidde: ‘En door zoals Vermeersch neerbuigend te doen zul je inderdaad niets bereiken. Ik begrijp echt niet dat ie dat zelf niet beseft...’
Vandaag in De Morgen, de column van Hugo Camps: Waarom zijn in dit prachtige land alleen nog oude mannen moedig? Etienne Vermeersch: “Vlamingen moeten zich schamen.” Ach ik weet het allemaal niet meer, maar ik ben dan ook geen eminent schrijver of moraalfilosoof.
Ondertussen kan ik me wel vinden in de oproep van Dominiek: “Leer Wallonië en Vlaanderen met elkaar praten: niét de politici, wél de gewone mensen”. In de aanloop naar de verkiezingen rees bij mij de vraag: wie zijn dat eigenlijk, de Walen? Ik weet er bitter weinig van, tenzij dat er veel socialisten tussen zitten, dat ik best jaloers ben op hun Ardennen en dat er op toeristische hoogdagen in La Roche meer West-Vlaams dan Frans gesproken wordt. Om iets te doen aan dat toch wel grote gat in mijn cultuur schafte ik me enkele weken geleden een boek aan: ‘Afscheid van Magritte. Over het oude en nieuwe Wallonië’ van voormalig Standaard-journalist Guido Fonteyn. Echt makkelijk leest het niet, maar dat zal wel aan mij liggen. En het is leerrijker dan Bergdorf Blondes...
0 Comments:
Post a Comment
<< Home